چون برسی به کوی ما خامشی است خوی ما
زانکه ز گفت و گوی ما گرد و غبار می رسد

آب زنــیــد راه را هــیــن که نــگـار مـی رسـد
مـژده دهــیــد بــاغ را بــوی بــهــار مــی رســد

راه دهــــیــــد یــــار را آن مــــه ده چــــهـــار را
کز رخ نــوربــخــش او نــور نــثــار مـی رسـد

چاک شـدسـت آسـمان غلغله ایست در جهان
عنـبـر و مـشـک مـی دمـد سنجق یار می رسد

رونـق بـاغ مـی رسـد چـشم و چراغ می رسد
غـم بــکنــاره مــی رود مــه بــکنــار مــی رسـد

تـیــر روانــه مــی رود ســوی نــشـانـه مـی رود
ما چـه نـشـسـته ایم پس شه ز شکار می رسد

بـاغ ســلــام مــی کنــد ســرو قــیــام مـی کنـد
سبـزه پـیـاده مـی رود غـنـچـه سـوار مـی رسد

خلـوتـیـان آسـمـان تـا چـه شـراب مـی خورند
روح خراب و مست شد عقل خمار می رسد